Of het nu tijdens een schoolreisje is, op een uitstapje met je ouders of met je vriendin; iedereen heeft Parijs al wel eens bezocht. De hoofdstad van Frankrijk is niet alleen een toeristische trekpleister, het is ook nog kolossaal en moeilijk om er in een weekendje volledig door te lopen. Een ideale locatie dus om in een game te verwerken. Square Enix heeft daar slim gebruik van gemaakt en komt op de proppen met een bijzondere ritmegame genaamd Rhythm Thief and the Emperor’s Treasure.
Het is ondertussen al 25 jaar geleden dat Kid Icarus ons danig op de proef stelde met zijn uitdagende platformgameplay. Met Kid Icarus: Uprising blaast Nintendo nieuw leven in de serie, maar wordt het roer helemaal omgegooid. Het is geen platformer meer en neigt zeer dicht aan bij third-person shooters. Een keuze die we in deze review eens onder de loep nemen.
Mario & Sonic. Je hoeft niet bepaald veel af te weten van de gamesindustrie om te weten wie deze twee iconen zijn. Mario slaagt er na twintig jaar nog steeds in harten te veroveren met zijn platformers en sportgames. Sonic is als mascotte van Sega ook een van de bekendste personages van het medium. Maar als team hebben beide personages nog geen medailles kunnen binnenhalen. Of deze nieuwe poging tot succes heeft geleid, kan je hieronder lezen.
De Resident Evil-reeks is er een met veel prestige en daar is een reden voor. Niet alleen zorgde de franchise voor een ware revolutie binnen de gamesindustrie, maar zijn de games stuk voor stuk ook verdomd cool om te spelen. Waar de eerste titels zich nog focusten op het overleven van de meest intense survival-horror ervaringen, is daar geleidelijk aan verandering in gekomen. De serie behaalde zijn hoogtepunt bij deel vier waar de afwisseling tussen actie en enge momenten perfect gedoseerd was. Deel vijf daarentegen was ongetwijfeld een van de mindere delen in de serie. Dit door een overmaat aan actie en een gebrek aan de typische Resident Evil-sfeer in het zonnige Afrika. Met Revelations wil Capcom back to basics gaan: ze willen weer een echt ijzingwekkende Resident Evil-game verschepen.
Het is bij ons, mannen, niet zo heel moeilijk om er achter te komen wat wij gaaf vinden. Je hebt de ruime keuze uit auto’s, games, films, sport en alle dingen die onze mannelijkheid benadrukken. En wat is er nou leuker als je twee van die dingen met elkaar kan combineren? Dan krijg je bijvoorbeeld WWE All Stars. Een product dat zowel het uiterst verslavende gamen met het stoere worstelen verbindt. Deze keer hebben we het niet over de consoleversie, maar over het nieuwste 3DS-exemplaar van de worstelgame.
Vliegtuigen kunnen met veel dingen geassocieerd worden. Sommigen denken aan hun kindertijd waarin moeder hun pap serveerde met het welbekende vliegtuigtrucje, sommigen denken aan 9/11 en anderen denken misschien aan de aangrijpende film ‘Snakes on a plane’. Onder de gamers is er waarschijnlijk ook een select groepje waar dan een belletje gaat rinkelen. De Ace Combat-serie heeft momenteel al zoveel games ontvangen dat het moeilijk is om de tel bij te houden. Toch is Ace Combat: Assault Horizon Legacy een apart geval. Deze Ace Combat-game zorgt er namelijk voor dat het 3D-effect van de 3DS eindelijk een toegevoegde waarde heeft.
Telkens als het woord Pokémon voorbijkomt, gaat er een belletje rinkelen. Of het nu de kaarten, de leuke anime tv-serie of de uitstekende RPG-games waren; Pokémon was een rage waar je niet om heen kon. Pokémon-spullen vind je in alle soorten en maten en zelfs in de wereld van de games bekleedt Pokémon verschillende genres. De RPG’s zijn uiteraard de belangrijkste en meest geprezen games, maar ook de spin-offs met de gekke monstertjes in de hoofdrol waren meestal niet slecht. De eerste Pokémon-game die de 3DS mag verwelkomen is Pokémon Rumble: Blast, de grotere en uitgebreidere versie van de WiiWare-variant Pokémon Rumble.
Mario en zijn onbesuisde vrienden staan weer helemaal klaar om rubber te verbranden op de diverse circuits van Mario Kart 7 op de Nintendo 3DS. De vorige handheld versie van deze franchise, Mario Kart DS, had te kampen met het nogal vervelende ‘snaken' dat een domper was op de spelvreugde en we zijn dan ook zeer blij dat nummer 7 meer de neiging heeft om in de voetsporen te treden van Mario Kart Wii dat ongetwijfeld voor enorm veel uren aan chaotische races heeft gezorgd. Maar of Mario Kart 7 daar ook in zal slagen, is een vraag die we in deze review trachten te beantwoorden.
Ah, de Japanners. Ze worden door ons vaak bekeken als rare vogels, maar wat zouden we zonder hen moeten? Als we het lot van de game-industrie aan Amerikaanse ontwikkelaars zouden overlaten, dan zou er wellicht om het jaar één game uitkomen die geen shooter is. Bovendien brengen die games een bepaalde charme met zich mee die een Japanse sfeer uitstralen. Zie bijvoorbeeld Okami, waar ondergetekende als het ware verliefd op is geworden. Griptonite Games heeft besloten het kale aanbod aan 3DS-games te vullen met zo’n typisch Japans spel: Shinobi. Een old-school ninja game die gemaakt is om de fans van de serie te plezieren en het 3DS-rek te vullen met een game die eindelijk eens de moeite waard is zonder dat het een remake is.
Je kan veel zeggen over het aanbod aan 3DS-games, maar één ding staat wel vast: liefhebbers van fighters worden flink verwend! Bij de launch van het systeem mochten we een uitstekende 3D-remake verwelkomen van Street Fighter IV die duidelijk de capaciteiten en mogelijkheden van het systeem aantoonde. Als Street Fighter niet je favoriete fighter was, dan kon je nog terugvallen op Dead or Alive: Dimensions, die op zijn beurt ook lang niet slecht te noemen was. Het is zo goed als het enige genre dat uitstekend vertegenwoordigd is op het platform en behoeft daarom niet echt een nieuwe game. Toch kunnen de gamers met een voorliefde voor Japanse anime ook kiezen voor een fighter als BlazBlue: Continuum Shift II. In tegenstelling tot wat je zou verwachten, is dit niet echt het vervolg op de eerste Continuum Shift die op de consoles verscheen. Continuum Shift II op de 3DS is in feite een port van de eerste game.
Mario staat klaar om een nieuw avontuur aan te vatten op de Nintendo 3DS. In Super Mario 3D Land wordt de klassieke 2D-speelwijze van de vroegere Mario-games besprenkeld met de 3D-bewegingsvrijheid van de hedendaagse titels. Princess Peach is wederom ontvoerd door Bowser en het enige wat Mario kan doen, is deze opgeblazen krokodil zijn plannen opnieuw dwarsbomen.
Van alle klassiekers zoals Pac-Man, Space Invaders en Pong is Tetris zonder twijfel mijn persoonlijke favoriet. Ik ben duidelijk niet alleen want je moet al goed op zoek gaan om iemand te vinden die nog nooit Tetris heeft gespeeld. Zelfs vandaag blijft het spel zeer actief aanwezig. Iedere console of handheld heeft wel een versie van Tetris en ook op Facebook is het spel razend populair. Het verbaast dan ook alles behalve dat de game ook haar opwachting maakt op de Nintendo 3DS.
De jaren '80 brachten heel wat geweldige dingen voort. E.T. telefoneerde naar huis, Michael Jackson was nog zwart en leerde iedereen Moonwalken, maar ook op vlak van videogames viel er heel wat te beleven. Het decennium werd ingezet met twee geweldige games, Pac-Man en Galaga. Tijd om deze nog eens op de wereld los te laten dacht Namco en zo geschiedde...
Fox McCloud is ietwat de underdog van de mascottes binnen de stal van Nintendo. Met slechts vijf uitgebrachte titels sinds 1993 is de Star Fox reeks dan ook zeker geen melkkoe. Een beetje vreemd aangezien de meeste van deze games enthousiast werden ontvangen. Star Fox Command verscheen in 2006 op de Nintendo DS en was meteen de laatste keer dat we van de bliksemsnelle vos hebben gehoord, buiten een aantal cameo’s in onder meer Super Smash Bros. Brawl. Tot nu dan, want met Star Fox 64 3D mag McCloud zijn avontuur op de Nintendo 64 nog eens overdoen.
Een rijbewijs halen, het is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Er zijn mensen bij wie alles meteen lukt; bij hun theoretisch examen slagen ze van de eerste keer en ook bij de praktijk loopt alles letterlijk op rolletjes. Andere mensen bakken er dan weer werkelijk niks van en moeten jaren studeren en oefenen om het onder de knie te krijgen. Zo merk je ook het verschil op de baan: de een durft niet zomaar onze hoofdstad Brussel in met de auto, waar de ander de stad dagelijks inrijdt voor zijn werk.
